Interview in aug. 2025 door Mélanie Struik te lezen op:
https://melaniekijktkunst.nl/home-2/leidse-kunstschilder-fenny-van-de-wal-alles-is-mengen
Muzischdenken.wordpress.com
michael van hoogenhuyze, kunsthistoricus, leraar, schrijver en muzikant
Langs de kunstroute Leiden 2022
over het werk van Fenny van de Wal. Marije Mommers, Marlies van Boekel, Hans de Bruijn en een korte verwijzing naar Marijke Gerritsma en Christiaan van Tol
Schilderijen van Fenny van de Wal, werk tussen landschap en fragment.
Met haar schilderijenserie ‘Silverdale’ zet Fenny haar manier van werken van de afgelopen jaren
voort. Die werkwijze is de moeite waard om te beschrijven. Op het eerste gezicht lijkt het er op
dat haar werk eenvoudig is te karakteriseren. Forse schilderijen, landschappen, vooral oevers van
sloten en beken, maar net zó vrij geschilderd dat de expressie belangrijker is dan de gelijkenis.
Haar werk is meteen herkenbaar als werk van Fenny. Het zijn niet zo maar landschappen. Zo lijkt
elk schilderij een fragment te zijn van een stuk natuur. Zo’n fragment heeft meestal de schaal van
een object, grote planten, een tak of een verzameling graspollen. Het ligt voor de hand om ze
landschappen te noemen, maar de schaal van de getoonde elementen is kleiner, valt samen met
die van het schilderij.
Vóór dat Fenny op een groot doek aan de slag gaat, is er al heel wat aan vooraf gegaan. De
eerste aanleiding voor een schilderij moet gevonden worden in een fragment dat ze werkelijk heeft
gezien. Fenny trekt er niet op uit met een camera om in een groot aantal foto’s een geschikt
motief te vinden. De motieven lijken zich eerder aan haar op te dringen dan dat ze die zoekt. En
aan één motief heeft ze vaak voor langere tijd genoeg. Ze ziet een interessant fragment en maakt
daarvan een paar foto’s, drie of vier. Die foto’s bekijkt ze thuis aandachtig en zoekt er dan
interessante details in. Het kunnen stukjes zijn van twee vierkante centimeter. Die details gebruikt
ze om een schets te maken op papier. Als die schets goed uitpakt worden de kleuren onderzocht
op kleine schilderijtjes. Pas daarna kan een begin gemaakt worden met een groot doek. Aan een
groot schilderij is dus heel veel werk vooraf gegaan. Dat is vooral herkenbaar aan het feit dat elk
schilderij van Fenny gerealiseerd is met de opperste concentratie. De lange voorbereiding van elk
schilderij maakt het mogelijk de nodige spanning in het werk te behouden. Elk werk is een unieke
gebeurtenis. Het begon met een incident, het zien van een fragment in de natuur. Door de
schilderijen te noemen naar de locatie van de eerste foto’s, blijft de relatie met een fragment uit de
werkelijkheid manifest en bewust benadrukt. Maar uiteindelijk is dat fragment opgeblazen tot een
landschap op groot formaat; het gefotografeerde motief is niet of nauwelijks te herkennen. Zo’n
schilderij is het resultaat van een lange zoektocht waarbij de nodige ontdekkingen en doorbraken
nodig zijn. Constant in het werk is de kijkrichting. De wereld wordt enigszins van boven bekeken.
Meestal is er geen horizon te zien. Toch geven de schilderijen een gevoel van ruimtelijkheid.
De laatste jaren zijn haar schilderijen dramatischer geworden. Donkere en lichte passages of
delen met totaal verschillende kleurstelling gaan met elkaar in dialoog of vormen een conflict. Die
landschappen kunnen daarmee dreigend en geheimzinnig worden.
Het werk van Fenny is een ode aan het olieverfschilderij. Transparantie, spiegeling, relief,
verschillende penseelstreken maken het mogelijk aan de hand van de schilderijen de wereld te
zien als een spel van licht en transparantie. De schilderijen blijven herkenbaar als werk van Fenny
van de Wal, ook al variëren ze van lyrisch tot dramatisch. Bovenal bieden ze de mogelijkheid om
te genieten van pure schilderkunst.
Michael van Hoogenhuyze
2020